مهدى لطفى
40
علامه امينى جرعه نوش غدير ( به ضميمه جرعه هايى از الغدير ) ( فارسى )
عالمى در نزد اهلبيت عليهم السّلام عزيز است كردارش گفتارش را تصديق كند و با فعلش مردم را به راستى دعوت نمايد لذا امام صادق عليه السّلام در ذيل آيه « إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ » مىفرمايد : مراد از عالم كسى است كه فعلش قولش را تصديق كند . توسل و عبادت علّامه علّامه امينى كسى بود سراپايش يك فرد ربانى و الهى بود مردى كه نشستنش و برخاستنش و نوشتنش و . . . به خاطره خدا بود . علّامه امينى را بايد مجسمه تقوى و نماينده ارزشهاى انسانى معرفى كرد . فرزندش در مورد عبادت و تقوى ايشان مىفرمايد : او در قرائت قرآن ، بسيار حريص بود . هرروز نزديك اذان صبح ، از خواب بيدار مىشد ، نماز شب را به جاى مىآورد ، و به مناجات با خدا مشغول بود تا اذان صبح ، آنگاه كه فريضهء صبح را به جاى مىآورد . مشغول قرائت قرآن مىشد و هرروز يك جزء با تدبير و توجّه به آياتش قرائت مىنمود . بعد از صرف صبحانه مشغول مطالعه مىشد . تا آنگاه كه شاگردانش حاضر مىشدند و از نظريات و بيانات جذاب او در فقه و اصول . . . استفاده مىنمودند . مشغول درس و بحث بود تا اذان ظهر آنگاه كه اذان ظهر مىشد نمازش را به جاى مىآورد و بعد از صرف ناهار مقدارى استراحت مىكرد . و سپس به كتابخانه رفته و تا نصف شب مشغول مطالعه بود .